اتوماسیون صنعتی, مدیریت

انواع خرابی ­های وابسته در قابلیت اطمینان – بخش دوم

failures-in-reliability

به منظور مدل سازی قابلیت اطمینان تجهیزات و سامانه­ های حساس باید شرایط واقعی در مدل ریاضی و آماری پیاده سازی شوند. یکی از مشخصه­ های سامانه ­ها که باید در مدل­ های ارزیابی قابلیت اطمینان در نظر گرفته شود، وابستگی اجزاء به یکدیگر است. در دهه­ های اخیر توجه ویژه­ای به اجزاء وابسته و یا به عبارت دیگر خرابی ­های وابسته شده است. در این میان مدل­ های مختلفی نیز برای ارزیابی قابلیت اطمینان سامانه­ ها با خرابی­ های وابسته مطرح گردیده است. در اکثر موارد به دلیل آسانی محاسبات آماری از وابستگی اجزاء صرف نظر می­ شود. اما این مسأله باعث می­ شود تا برآورد دقیقی از قابلیت اطمینان حاصل نشود.
برای ایجاد و توسعه­ یک مدل کارآمد به منظور ارزیابی قابلیت اطمینان سامانه­ ها باید خرابی­ های وابسته­ بین اجزاء شناسایی شوند و در مدل ارزیابی مد نظر قرار گیرند. در این مقاله ابتدا توضیحاتی در رابطه با قابلیت اطمینان و تاریخچه­ آن مطرح می­ شود سپس برخی از انواع خرابی­ های وابسته و دسته ­بندی­ های آن­ها بیان شده و در پایان توضیح مختصری در رابطه با علت مشترک خرابی که یکی از مهم ترین و رایج ­ترین انواع خرابی ­های وابسته است، ذکر می ­شود.

3.سایر دسته ­بندی­ ها

مائوری [1] در سال 2000 میلادی یک دسته­ بندی از خرابی­ های وابسته براساس حالت مشترک خرابی[2] و علت مشترک خرابی ارائه کرد است [11]. طبق تعریف مائوری، حالت مشترک خرابی زیرمجموعه ­ای از علت مشترک خرابی است با این تفاوت که اگر در یک سامانه افزونه اجزاء در اثر یک علت مشترک به صورت همزمان و یا در یک بازه­ زمانی کوتاه خراب شوند در این صورت به این خرابی وابسته حالت مشترک خرابی گفته می ­شود حال این امکان وجود دارد که اجزاء یک سامانه افزونه به صورت همزمان و یا در یک بازه­ زمانی کوتاه خراب شوند ولی در اثر یک علت مشترک نباشند (برای مثال جزء A در اثر خطای نگه­داری تعمیرات و جزء B در اثر مکان مشترک اجزاء دچار خرابی شوند) در این صورت خرابی وابسته از جنس علت مشترک خرابی می­ باشد. لازم به ذکر است که در اکثر مطالعات و پژوهش ­ها علت مشترک خرابی و حالت مشترک خرابی از لحاظ تعریف و معانی یکسان تعبیر می­ شوند. جدول 2 دسته­ بندی خرابی­ های وابسته را از نگاه مائوری نشان می­ دهد.

دسته­ بندی خرابی ­های وابسته از نگاه مائوری

سان و همکاران [12] در پژوهش خود یک صورت جدید از دسته­ بندی خرابی­ های وابسته را ارائه کردند. آن­ها خرابی­ های وابسته را به دو دسته­­ خرابی­ های وابسته یک طرفه و خرابی­ های وابسته دو طرفه تقسیم بندی کرده ­اند. از نگاه سان خرابی اجزاء می ­تواند تأثیر گذار[3] باشد و یا تأثیرپذیر[4] و یا هر دو. در صورتی خرابی یک جزء تأثیرگذار است که خرابی آن باعث خرابی جزء دیگری در سامانه شود. از طرفی جزء­ای که مستعد خرابی است به عنوان جزء اثرپذیر شناخته می ­شود. در خرابی­ های وابسته­ یک طرفه، جزء اثرگذار باعث خرابی جزء اثرپذیر می ­شود و عکس این مطلب اتفاق نمی­ افتد. در خرابی­ های وابسته دو طرفه هر دو جزء اثرگذار و اثرپذیر بر روی همدیگر تأثیر می­ گذارند. خرابی­ های وابسته یک طرفه به سه دسته­ خرابی­ های آبشاری، علت مشترک خرابی و خرابی وابسته منفی[5] تقسیم بندی می شوند. منظور از خرابی وابسته منفی خرابی جزئی می­ باشد که باعث می­ شود تا قابلیت اطمینان سامانه افزایش یابد به طور مثال اگر یک کارخانه دچار حریق شود کابل­ های برق آتش گرفته و اتصال کوتاه رخ می ­دهد.

این مسأله باعث می­ شود تا فیوز در داخل تابلوی برق عمل کند. عمل کردن فیوز یک خرابی محسوب می­ شود. اما این خرابی از گسترش آتش جلوگیری می­ کند و باعث افزایش قابلیت اطمینان می ­گردد. خرابی­ های وابسته دو طرفه که به خرابی­ های تعاملی[6] نیز معروفند، بیشتر باعث خرابی سامانه ­های مکانیکی می­ شوند. به عنوان مثال خرابی شافت و بلبرینگ بر روی همدیگر تأثیر می­ گذارد زمانی که شافت از محور اصلی خود خارج شود باعث ایجاد ترک در بلبرینگ می­ شود و در صورتی که یکی از ساچمه­ های بلبرینگ بشکند شافت نیز از محور اصلی خود خارج می­ گردد. خرابی­ های تعاملی خود نیز به دو دسته­ خرابی­ های تعاملی فوری[7] و خرابی­ های تعاملی تنزیل تدریجی[8] طبقه بندی می­ شوند. در خرابی­ های تعاملی فوری بعد از خرابی یک جزء، جزء دیگر فوراً تحت تأثیر قرار گرفته و خراب می ­شود. ولی در خرابی­ های تعاملی تنزیل تدریجی خرابی در جزء اثر پذیر با تأخیر اتفاق می­افتد. نمایی از دسته ­بندی خرابی­ های وابسته که توسط سان و همکاران ارائه شده است در شکل 2 قابل مشاهده می­باشد. 

شکل 2. دسته­ بندی خرابی­ های وابسته از نگاه سان و همکاران

 4.جمع­ بندی انواع خرابی­ های وابسته

دسته بندی­ های دیگری نیز برای خرابی­ های وابسته مطرح شده است. اما می ­توان گفت که هر کدام نقص ­هایی داشته و همه­ خرابی­ های وابسته را پوشش نمی ­دهد. به همین منظور با توجه به دسته­ بندی­ های مطرح شده یک دسته ­بندی کامل از همه­ خرابی ­های وابسته ارائه می­ شود. شکل 3 این دسته ­بندی را نشان می ­دهد. با توجه به مدل­ های متفاوتی که برای هر کدام از خرابی­ های آبشاری، علت مشترک خرابی، خرابی وابسته منفی و شوک ارائه شده است می ­توان هر کدام از این خرابی­ های وابسته را به صورت جداگانه و در دسته­ های مجزا مطرح کرد. همان­طور که در شکل 3 مشاهده می­ شود خرابی­ های آبشاری به دو دسته­ خرابی های آبشاری در سامانه­ های سری و موازی طبقه­ بندی می ­شوند.

خرابی ­های آبشاری در سامانه­ های سری که به صورت چند وضعیتی هستند، اتفاق می­افتد به گونه­ ای که در برخی موارد کارکرد معیوب یک جزء باعث کارکرد معیوب و یا خرابی دیگر اجزاء می­ شود. اگر این تأثیر در ارزیابی قابلیت اطمینان سامانه لحاظ نشود بدون شک قابلیت اطمینان به صورت دقیق محاسبه نشده است. از طرفی در سامانه­ هایی که قابلیت تعمیر پذیری دارند این امکان وجود دارد که خرابی یک جزء باعث خرابی جزء دیگر شود در این صورت نرخ تعمیر پذیری افزایش می ­یابد چرا که دو جزء به صورت همزمان دچار خرابی شده ­اند در نتیجه­ این خرابی، دسترسی پذیری سامانه تحت تأثیر قرار گرفته و کاهش می­ یابد.

خرابی­ های آبشاری در سامانه­ های موازی با نام­ های دیگری همچون خرابی ­های تعاملی و اشتراک بار[9] شناخته شده ­اند. در این نوع از خرابی وابسته، خرابی یک جزء منجر به افزایش فشار (بار) در دیگر اجزاء می ­شود [13]. به طور مثال در پردازنده های رایانه، اگر یکی از پردازندها دچار خرابی شود همه­ تبادل اطلاعات به وسیله پردازنده سالم که به صورت موازی در سامانه قرار دارد انجام می شود در این وضعیت نرخ خرابی پردازنده نسبت به حالتی که هر دو پردازنده سالم هستند افزایش پیدا می ­کند که نوعی از وابستگی را در سامانه­ های موازی و یا سامانه­ های افزونه نشان می­ دهد.

خرابی­ های وابسته­ منفی نیز هر چند یکی از کمترین رخداد­های خرابی­ های وابسته می ­باشند، ولی در ارزیابی قابلیت اطمینان سهم بسزایی دارند. این نوع از خرابی بیشتر با استفاده از ابزاری مثل درخت خرابی [12] و تابع مفصل[10] بررسی می­ شوند. بسیاری از اجزاء علاوه بر خرابی مستقل شان در اثر شوک­ های وارده به آن­ها نیز دچار خرابی می ­شوند. این شوک­ ها می ­توانند در اثر یک عامل خارجی و یا یکی از اجزاء داخل سامانه اتفاق بیافتند. در پاره­ ای از موارد بعد از رخداد یک شوک همه­ اجزاء سامانه خراب می­ شوند که به شوک­ های مهلک[11] شناخته شده ­اند. این امکان وجود دارد که اجزاء بعد از رخداد k شوک دچار خرابی بشوند در این صورت به این ­گونه از شوک­ ها، شوک­ های غیر مهلک[12] گفته می­ شوند [14].

کارکرد برخی سامانه­ ها و اجزاء بستگی به توان کارکرد آن­ها دارد تجهیزاتی هستند که می ­توانند با حداکثر و حداقل توان خود کار کنند در این حالت، زمانی که سامانه با حداکثر توان خود کار می­ کند نرخ خرابی آن متفاوت از زمانی است که با حداقل توان فعالیت می­ کند به عبارت دیگر سامانه در محیط دینامیک[13] قرار دارد در اینجا نوع خاصی از خرابی­ های وابسته به وجود می­ آید که نرخ خرابی بستگی به توان کارکرد سامانه دارد. به این نوع از خرابی، نرخ خرابی متناسب[14] با محیط دینامیک گفته می­ شود [15]. به طور مثال یک پمپ آب را در نظر بگیرید که در حالت معمول با توان 30 آمپر پمپاژ آب را انجام می ­دهد. زمانی که مصرف آب به حداکثر برسد این پمپ نیز باید با حداکثر توان کار کند در این صورت آمپری بیش از 30 آمپر از شبکه­ برق درخواست می­ کند این وضعیت نرخ خرابی پمپ را نسبت به حالت کارکرد معمولی افزایش می­ دهد.

شکل 3. جمع­ بندی خرابی­ های وابسته

5.مروری بر علت مشترک خرابی

در 22 مارس 1975 میلادی در طی یک حادثه­ آتش سوزی در نیروگاه هسته ­ای ایالت آلاباما در آمریکا، نقطه­ عطفی در مبحث قابلیت اطمینان ایجاد شد [9]. در این حادثه خطای انسانی باعث آتش سوزی در این نیروگاه هسته­ ای شد به طوری که یک نقص فنی در یکی از راکتورها اپراتور این راکتور را بر آن داشت که به بازرسی این راکتور بپردازد. این اپوراتور برای بررسی و بازرسی از نور یک شمع استفاده کرد. راکتور­های هسته­ ای دارای فشار کمتری نسبت به محیط عادی هستند (فشار منفی) همین عامل باعث شد تا آتش شمع به سمت راکتور هسته­ ای کشیده شود و گاز متان داخل راکتور دچار حریق گردد. در طی این حریق تمام کابل های تجهیزات ایمنی و کابل­ های مربوط به شیرهای آب که از یک مکان مشترک عبور می کردند، دچار حریق شدند.

آتش سوزی به عنوان عامل اصلی خرابی و مکان مشترک کابل­ ها به عنوان عامل اشتراک هر دو مشخصه­ علت مشترک خرابی را ایجاد کردند و این عامل باعث شد که تمام سامانه اطفاء حریق نیروگاه دچار مشکل شده و در شرایط بحران عمل نکند. این حادثه توجه طراحان سامانه را به خود جلب کرد و از آن به بعد مدل­ های مختلفی به جهت در نظر گرفتن علت مشترک خرابی در ارزیابی قابلیت اطمینان سامانه­ ها ارائه شد. این نوع از خرابی وابسته که در سامانه ­های افزونه اتفاق می­ افتد باعث می ­گردد تا قابلیت اطمینان سامانه به طور چشم­ گیری کاهش یابد. وابستگی ­های مختلفی که در سامانه­ های افزونه وجود دارد منجر به رخداد علت مشترک خرابی می ­شود. برخی از این وابستگی­ ها عبارتند از:

  • وابستگی فیزیکی[15]؛
  • وابستگی عملکردی[16]؛
  • وابستگی محیط و مکان[17]؛
  • وابستگی ارتباط ساختاری تجهیزات[18]؛
  • وابستگی انسانی[19].

تعاریف متفاوتی برای علت مشترک خرابی مطرح شده است. این بدین معناست که افراد در صنایع مختلف تعاریف متفاوتی از علت مشترک خرابی دارند اما مفهوم و قاعده­ کلی آن در صنایع مختلف یک مفهوم یکسان را می ­رساند و آن خرابی چند جزء به صورت همزمان می باشد. اسمیت و واتسون [16] در مطالعه­ خود 9 تعریف مختلف از علت مشترک خرابی را بررسی کرده ­اند و در نهایت به این نتیجه رسیده ­اند که علت مشترک خرابی شامل 6 ویژگی زیر می ­باشد:

1. بعد از رخداد علت مشترک خرابی اجزایی که تحت تأثیر خرابی قرار گرفته­ اند به طو کامل از کار باز می­ مانند؛
2. خرابی­ های همزمان در ساختار سامانه­ های افزونه وجود دارد (اما محدود به آن­ها نیست)؛
3. علت مشترک خرابی، خرابی را به صورت یکسان و همزمان در اجزاء سامانه افزونه انتشار می­ دهد و نتیجه­ یک خرابی آبشاری نمی ­باشد؛
4. خرابی در دوره­ زمانی مأموریت سامانه اتفاق می ­افتد (مانند بازه­ زمانی که یک هواپیما در حال پرواز است)؛
5. خرابی در اثر یک نقص اساسی و یا پدیده­ های فیزیکی می­ باشد؛
6. اثر خرابی یک عدم توانایی اساسی را در سامانه ایجاد می­ کند و مانع آن است که سامانه وظیفه خود را انجام دهد.


در صنایع هسته ­ای علت مشترک خرابی به عنوان یکی از خرابی­ های وابسته شناخته می­ شود که 2 یا بیشتر از 2 جزء به صورت همزمان و یا در یک بازه­ زمانی کوتاه دچار خرابی شوند و نتیجه­ مستقیم انتشار یک علت خرابی در کل سامانه است [17]. در صنایع هوا فضا علت مشترک خرابی به خرابی بیش از یک جزء گفته می­ شود که در بازه­ زمانی مأموریت سامانه اتفاق می ­افتد [18].

نکته اساسی در رابطه با علت مشترک خرابی، خرابی همزمان اجزاء می­ باشد. منظور از خرابی همزمان اجزاء این است که چند جزء به صورت همزمان از کار باز بمانند اما لزوماً این مفهوم را نمی ­رساند که در لحظه­ t اجزاء خراب شوند بلکه منظور از همزمان، بازه­ مأموریت سامانه است. زمانی که یک سامانه افزونه ایجاد می­ شود انتظار می­ رود که در بازه­ مأموریت سامانه، کل اجزاء به صورت همزمان دچار خرابی نشوند و در صورتی که خرابی کل اجزاء در بازه­ی مأموریت سامانه باشد، طراحی سامانه افزونه بی­ فایده و اشتباه است.
در صنایع هوایی برای شناسایی و کشف خرابی­ های همزمان در بازه­ مأموریت سامانه، در اکثر موارد از تست­ های دوره ­ای استفاده می­ شود. در صورتی که بتوان یک خرابی همزمان را شناسایی کرد بدون شک این خرابی در اثر یک علت ریشه ­ای (علت اصلی) رخ داده است. اما نمی­ توان نتیجه گرفت که همه­ خرابی ­های ایجاد شده در سامانه در اثر علت کشف شده است؛ چرا که امکان دارد سامانه در اثر علل مختلفی دچار خرابی گردد.

در اینجا مفهوم دیگری با عنوان علت اصلی[20] یا ریشه­ ای مطرح می­ شود. علت اصلی یک دلیل منطقی یا مشخصه ­ای است که اگر تصحیح یا حذف شود از روی ­دادن مجدد خرابی جلوگیری می­ کند در شناسایی و تشخیص علل اصلی مسأله­ اصلی این است که از وقوع حوادث مشابه در آینده جلوگیری شود. شناسایی و تصحیح علتی که باعث خرابی می­ شوند مستلزم شناسایی علت اصلی می­ باشد. به طور کلی خرابی یک محصول یا ایجاد نقص در آن به صورت یک پیشامد اتفاقی (خرابی رندم[21]) نیست بلکه محصول در اثر عواملی مانند طراحی اشتباه، ساخت، مونتاژ، آزمایش­، تست، انبار کردن، حمل و نقل، بهره برداری و حتی نگهداری-تعمیرات نیز دچار خرابی می ­شود. علت اصلی نباید با نشانه ­ها و علت ظاهری خرابی اشتباه گرفته شود. یک نشانه دلیلی بر وجود خرابی در یک سامانه می­ باشد. برای مثال سر و صدای زیاد و تکان خوردن ماشین لباسشویی یک نشانه برای خرابی می ­باشد. علت ظاهری خرابی تکان خوردن و حرکت خود به خودی ماشین لباسشویی است. در مثال ذکر شده علت اصلی خرابی می­ تواند فرسودگی یک بلبرینگ در اثر کمبود روان کار باشد.
 در مثال دیگری می ­توان به برد مدار چاپی[22] اشاره کرد. یک برد یا صفحه­ مدار­ الکترونیکی را بعد از عملیات ساخت در نظر بگیرید. یکی از نشانه­ های خرابی مدار، شکستن مدار بعد از انجام تست­ های اولیه می ­باشد علت ظاهری شکستن مدار بعد از انجام تست وجود آثار خش و ناپیوستگی در سطح مدار می ­باشد. علت اصلی خرابی برای مدار می ­تواند در فرآیند تولید اتفاق افتاده باشد و یا در اثر انباشته شدن نادرست مواد تشکیل دهنده­ برد مدار باشد که نتیجه آن ایجاد ناپیوستگی و خش در سطح مدار می­ باشد [9].

1.5.آنالیز علت اصلی

شکل 4. مشخصه­ های علت مشترک خرابی

تجزیه و تحلیل علت اصلی خرابی، یک فرآیند حائز اهمیت در سامانه ­های افزونه می ­باشد. هدف اصلی از تعیین و شناسایی علت اصلی در سامانه­ های افزونه، رفع مشکل از منبع اصلی آن می ­باشد به طوری که آن مشکل مجدداً تکرار نشود. تنها زمانی که محققان بتوانند جواب سوال «چرا خرابی اتفاق می­افتد؟» را به خوبی درک کنند و بفهمند آنگاه می ­توانند اقدامات اصلاحی را جهت جلوگیری از خرابی انجام دهند. یک ساختار مناسب برای تحلیل علت اصلی می ­توانند با تمرکز بر منابع علت اصلی خرابی در طول زمان برای یک سامانه افزونه ایجاد شود.
تحلیل با ایجاد یک علت اصلی در سامانه آغاز می­ شود به طوری که این علت اصلی بعد از یک بررسی مؤثر و کارآمد توسط کارشناسان و طراحان مشخص می­ گردد. این مرحله شامل آماده ­سازی روش ­های تجزیه و تحلیل علت اصلی می ­باشد. هنگامی که یک خرابی در سامانه افزونه اتفاق می­افتد بلافاصله تحقیقات در رابطه با علت اصلی خرابی با جمع آوری و ارزیابی اطلاعات آغاز می ­شود. در همین راستا می ­توان از ابزار مؤثری مانند نمودار ایشیکاوا (استخوان ماهی)، FMEA و تحلیل درخت خرابی (FTA) استفاده کرد. علاوه بر این ابزار فرم های گزارش خرابی نیز می ­تواند برای طراحان سامانه افزونه مورد استفاده قرار گیرد. در این فرم ­ها اطلاعاتی از قبیل محل و تاریخ خرابی، نام و شماره جزئی که دچار خرابی شده است، تعداد اجزاء خراب در سامانه افزونه، علت خرابی ایجاد شده و … آمده است.

شکل 5. CCCG برای یک سامانه افزونه پمپ­ های آب

در مرحله بعدی فرضیه­ های رخداد خرابی تنظیم می ­شوند سپس براساس شواهد جمع ­آوری شده از خرابی ایجاد شده در سامانه افزونه پاسخی برای فرضیه ­ها مشخص می ­شود و طراحی سامانه بازنگری شده و در نهایت اقدامات اصلاحی انجام می­ گیرد [19]. همان طور که در بخش قبلی گفته شد، در یک سامانه افزونه باید از خرابی همزمان اجزاء جلوگیری کرد. عواملی وجود دارند که باعث می ­شوند علت اصلی خرابی در سامانه افزونه گسترش یابد و چند جزء سامانه افزونه را به طور همزمان دچار خرابی کند. به این عوامل، عوامل اشتراک یا فاکتور اشتراک[23] گفته می ­شود. در سامانه­ های افزونه علاوه بر علت اصلی خرابی باید به عامل اشتراک نیز توجه کرد. عامل اشتراک یک وابستگی در داخل سامانه افزونه می­ باشد که باعث انتشار و گسترش خرابی در کل سامانه افزونه می­ شود و در نهایت منجر به خرابی بیش از دو جزء در سامانه می ­گردد. شکل 4 رابطه­ بین علت اصلی، عامل اشتراک و علت مشترک خرابی را نشان می­ دهد.

2.5.مجموعه اجزاء تحت تأثیر علت مشترک خرابی

مفهوم دیگری در رابطه با علت مشترک خرابی وجود دارد که به آن CCCG [24] گفته می ­شود. منظور از CCCG مجموعه ­ای از اجزاء می ­باشند که علاوه برخرابی مستقل شان در اثر علت مشترک خرابی نیز دچار شکست می­ شوند. CCCG در شکل 5 برای پمپ­ های آب نشان داده شده است. این پمپ­ ها به صورت موازی نسبت به همدیگر قرار گرفته ­اند. در این صورت علاوه بر خرابی مستقل تحت تأثیر علت مشترک خرابی نیز هستند.

6.نتیجه ­گیری

در این مقاله، تاریخچه مختصری از قابلیت اطمینان مطرح گردید. سپس دسته­ بندی خرابی­ های وابسته از نگاه محققان مختلف مورد بررسی قرار گرفت و یک جمع­ بندی کلی در رابطه با خرابی ­های وابسته مطرح شد. این دسته ­بندی ­ها باعث می­ شوند تا محققان با خرابی­ های وابسته آشنا شوند و بسته به نیازشان آن­ها را به طور تخصصی مورد مطالعه قرار دهند از طرف دیگر آشنایی با خرابی­ های وابسته و انواع آن­ها باعث می­ گردد تا از مدل­ های پیچیده­ آماری که به منظور ارزیابی قابلیت اطمینان سامانه­ ها با خرابی ­های وابسته ایجاد شده ­اند، فاصله گرفته و مدل ­های کاربردی جایگزین آن­ها گردند.
در پایان مقاله­ حاضر توضیحاتی در رابطه با علت مشترک خرابی بیان شد و دو مشخصه­ مربوط به آن به اختصار شرح داده شد. امید است این مقاله آشنایی اولیه ­ای را برای مهندسان طراح سامانه و کلیه محققانی که در زمینه ­های مرتبط فعالیت می­ کنند، پدید آورد.

قسمت قبلی

پی نویس:

[1] – Mauri
[2] – Common mode failure
[3] – Influencing Component
[4] – Affected Components
[5] – Negative Dependency Failure
[6] – Interactive Failures
[7] – Immediate Interactive Failures
[8] – Gradual Degradation Interactive Failures
[9] – Load Share
[10] – Copula Function
[11] – Lethal shock
[12] – Non-lethal shock
[13] – Dynamic Environment
[14] – Proportional Hazard Rate
[15] – Physical dependencies
[16] – Functional dependencies
[17] – Location/environmental dependencies
[18] – Plant configuration related dependencies
[19] – Human dependencies
[20] – Root cause
[21] – Random failure
[22] – Printed Circuit Board (PCB)
[23] – Copling Factor
[24] – Common Cause Component Group

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *