کسب و کار, مدیریت

شبکه ملی اطلاعات

شبکه ملی اطلاعات؛

ابزار مقابله با تحریم یا ابزار اعمال تحریم

قطع ناگهانی اینترنت در روزهای پایانی آبان ماه و روزهای آغازین آذرماه سال جاری بحث های بسیاری را پیرامون آینده ی اینترنت در ایران در تمامی محافل اعم از محافل تجاری، علمی، فرهنگی و حتی خانوادگی و شخصی به راه انداخت و از سوی دیگر در دسترس بودن برخی سایت ها و شبکه های داخلی در زمان قطعی اینترنت و اظهارات برخی مسؤولان پیرامون «شبکه ی ملی اطلاعات» موجب شد که توجه همگان بیش از پیش به این شبکه، مفهوم و آینده ی آن معطوف شود.

گرچه پرداختن به این موضوع که کدام نهاد و براساس چه ضرورتی به یک باره تصمیم به قطع سراسری اینترنت در کشور گرفت به طور کلی و اساسی از حیطه ی اختیار تشکل های بخش خصوصی خارج است؛ اما آگاهی دادن به نهادهای تصمیم گیر در بدنه ی حاکمیت، پیرامون تبعات تصمیمات و اقدامات ایشان در عرصه-های مرتبط با فضای کسب و کار، یکی از وظایف اصلی این تشکل ها و سایر نهادهای وابسته به بخش خصوصی محسوب می شود. از این رو لازم است آثار منفی قطع ناگهانی اینترنت بر کسب و کار کشور از سوی تشکل-های بخش خصوصی به درستی تبیین شود و هر یک به فراخور میزان وابستگی کسب و کار اعضای تشکل به اینترنت، تلاش کنند پیامدهای منفی این اقدام را در حد توان تخمین زده و به اطلاع مسؤولان مربوطه برسانند.

طی روزهای گذشته نهادهایی در بخش خصوصی همچون نظام صنفی رایانه، کمیسیون اقتصاد نوآوری و تحول دیجیتال اتاق تهران و مجمع تشکل های دانش بنیان از طریق سخنرانی، صدور بیانیه و برگزاری نشست هایی با مسؤولان اجرایی در بخش ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور، تلاش های قابل تقدیری را جهت آگاه سازی دستگاه های قانون گذار و اجرایی پیرامون پیامدهای منفی قطع اینترنت به عمل آورده اند که نکته ی شایان توجه در اظهارات مسؤولان اجرایی فضای تبادل اطلاعات کشور در گفتگوهای انجام شده، اذعان ایشان به آگاهی از زیان بار بودن این اقدام و از سوی دیگر تأکید بر خارج بودن این اتفاق از حیطه ی اراده و اختیار سازمان های متبوع ایشان بوده است.

علاوه بر وارد آمدن خسارات میلیاردی به کسب و کارهای مرتبط با حوزه ی فناوری ارتباطات و اطلاعات طی چند روز قطعی اینترنت، توجه به دیگر ابعاد و حواشی این اتفاق نیز امری لازم و ضروری است.

نخست این که چنین رفتارهایی با هر دلیل و توجیهی، موجب گسترش بی اعتمادی فعالان اقتصادی و کارآفرینان نسبت به ثبات شرایط کسب و کار در کشور شده و به موج ناامیدی پیرامون آینده و مهاجرت جوانان و نخبگان کشور دامن خواهد زد. بنا بر اظهارات افشین کلاهی رییس مجمع تشکل های دانش بنیان: «طی 163 ساعت قطعی اینترنت در کشور شرکت های دانش بنیان و استارت آپ ها نزدیک به 10 هزار میلیارد تومان ضرر کردند اما به این مسأله توجهی نشد و همکاران ما در حال ترک کشور هستند».

دوم این که طی زمان قطعی اینترنت بسیاری از کسانی که دلیل مخالفت ایشان با اتصال کشور به شبکه ی جهانی اطلاعات اصولاً مشخص نیست و با این مقوله از اساس مشکل دارند در اظهارات متعدد و با اتکا به برقرار بودن برخی شبکه های داخلی و فعال بودن برخی وبسایت های داخلی بر بستر «شبکه ی ملی اطلاعات» طی زمان قطعی اینترنت، سخن از فرارسیدن زمان قطع دائمی ارتباط ایران با اینترنت بین المللی سر دادند که لازم است به این نکته توجه کنند که توسعه ی شبکه ی ملی اطلاعات به معنی بی نیازی به اینترنت نیست و گواه این امر سخن وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات است که به عنوان بالاترین مقام مسؤول و صاحب نظر در این حوزه اظهار داشتند: «هیچ چیزی جای اینترنت بین‌المللی را نمی‌گیرد، شبکه ی ملی اطلاعات و اینترنت هر کدام جای خود را دارد».

شبکه ی ملی اطلاعات ابزار و بستری است برای مقابله با تحریم های احتمالی خارجی در زمینه ی اطلاعات، نه ابزار اعمال تحریم کشور از داخل.

امید است که با تدبیر حاکمیت، در آینده با بروز هر وضعیت بحرانی، مجدداً شاهد فشرده شدن دکمه ی قطع شبکه ی اینترنت در کشور نباشیم.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *